Kim jestem i dlaczego o tym piszę

Od kilkunastu lat pracuję w bezpieczeństwie IT oraz w obszarach związanych z bezpieczeństwem fizycznym i przygotowaniem operacyjnym.

Zajmuję się infrastrukturą, serwerami, audytami bezpieczeństwa, odpornością systemów oraz projektowaniem środowisk, które muszą działać stabilnie pod obciążeniem i w warunkach awarii.

Równolegle pracuję z wyposażeniem i systemami przeznaczonymi do działania w terenie — od rozwiązań codziennych po sytuacje awaryjne.

To połączenie perspektywy cyfrowej i fizycznej sprawiło, że zacząłem patrzeć na bezpieczeństwo jako na jeden system, a nie dwie oddzielne dziedziny.

Bezpieczeństwo online — od środka

Pracowałem przy systemach, które muszą działać bez przerwy i które nie mają prawa się zatrzymać.

W praktyce oznacza to pracę z infrastrukturą o wysokich wymaganiach bezpieczeństwa, analizę incydentów oraz projektowanie systemów odpornych na błędy i ataki.

Z tych doświadczeń wynika jeden powtarzalny wniosek: najsłabszym elementem systemu nie jest technologia, tylko sposób jej użycia.

Bezpieczeństwo offline — czyli ochrona własnego życia

Równolegle od ponad dwóch dekad zajmuję się przygotowaniem operacyjnym, mobilnością i funkcjonowaniem w warunkach ograniczonej infrastruktury.

To nie jest teoria, czy weekendowe szukanie kory martwej brzozy w Królestwie Boreliozy, tylko praktyka działania w sytuacjach, gdzie standardowe założenia przestają obowiązywać.

Największą wartość ma tu nie sprzęt, ale zdolność adaptacji i utrzymania funkcjonalności w zmiennych warunkach.
Przetrwanie zaczyna się tam, gdzie kończy się plan, zasoby i czas.

W tym sensie bezpieczeństwo offline i online jest tym samym problemem — tylko w innym środowisku.

Dlaczego łączę online i offline?

Dla mnie to nie są dwa osobne światy. Zachowania w sieci wpływają na bezpieczeństwo w realnym świecie, a sposób funkcjonowania offline wpływa na podatność w sieci.

To jeden system, tylko obserwowany z dwóch stron.

Dlaczego o tym piszę?

Od lat obserwuję, jak rośnie podatność ludzi na ataki — zarówno cyfrowe, jak i fizyczne.
Wyjątkowo łatwo stracić prywatność i bezpieczeństwo nad własnymi danymi a w konsekwencji nad własnym życiem.
Wierzę, że można odzyskać wpływ na to, czym dzielimy się ze światem — i świadomie decydować o tym, ile informacji o sobie ujawniamy.

Dlatego powstał ten projekt, żeby dać Ci wiedzę, która chroni — w sieci i poza nią.
Bez grania na emocjach, sprzedażowych trików i manipulacji — bez ukrytych motywów.

Na koniec

Nie musisz znać mojego nazwiska ani miejsca pracy.
Ważniejsze jest to, żeby wiedza, którą tu znajdziesz, była rzetelna, praktyczna i przydatna.

Nie jest to kolejny opiniotwórczy blog o technologii, cyberbezpieczeństwie, prywatności, sprzęcie czy podróżach.

Owszem — pojawią się tu także te wątki, bo są częścią koncepcji projektu, ale zawsze filtrowane przez jedno kryterium: praktyczną niezależność, a nie konsumpcję.

Wszystko, co tu znajdziesz, ma jeden wspólny mianownik — przekazać ci sposoby na więcej niezależności.

Ten projekt jest o niezależności i wolności — i o tym, jak jej nie oddać.

Jeśli chcesz zobaczyć, od czego zaczyna się pierwszy sezon o utraconej prywatności, przejdź do: S01E01.